تبليغاتX
موزه علوم طبیعی بهاباد يزد
موزه علوم طبیعی بهاباد يزد
چشم اندازی از آفرینش شگرف
http://www.irib.ir/amouzesh/o/verbal/page00.htm

آرم

اخبار   راديو   سرويس جهاني   حيات با عزت   قرآن وعترت   ايران شناسي  ورزش   آب وهوا    در پرتو رهبري

 

 

فهرست

 

خواص گياهان دارويي

 

درس

موضوع

اول

گياه ترشك

دوم

گياه مريم گلي

سوم

گياه سريش

چهارم

گياه گل گاو زبان

پنجم

گياه جوشير (جاشير)

ششم

گياه چاي كوهي

هفتم

گياه گل نسترن

هشتم

گياه ثعلب

نهم

گياه نعناع

دهم

گياه گل پروانه (گل ارغواني)

يازدهم

گياه گل ختمي

دوازدهم

گياه گل گندم

سيزدهم

گياه شيرين بيان

چهاردهم

گياه بارهنگ

پانزدهم

گياه بو مادران

شانزدهم

گياه لنگر

هفدهم

گياه آويشن كوهي

هجدهم

گياه گشنيز كوهي

نوزدهم

گياه بادام وحشي

بيستم

گياه اورس

بيست و يکم

گياه ماشك گل خوشه اي

بيست و دوم

گياه لاله واژگون

بيست و سوم

گياه گل خيار

بيست و چهارم

گياه زنبق وحشي

بيست و پنجم

گياه موسير

بيست و ششم

گياه گلرنگ وحشي

بيست و هفتم

گياه شبدر

بيست و هشتم

گياه ريواس

بيست و نهم

گياه خاكشير

 

 

فهرست

   

© 2002, Islamic Republic of Iran Broadcasting Website.
Email: tv@irib.ir : آدرس پست الكترونيك

صفحه اصلي
کودک و نوجوان
پخش زنده
معرفي
كنداكتور بخش
مدرسه مجازي
گفتگو
اطلاعيه
دانستنيها

برنامه

نظرخواهي

آرم

اخبار   راديو   سرويس جهاني   حيات با عزت   قرآن وعترت   ايران شناسي  ورزش   آب وهوا    در پرتو رهبري

 

 

29

خواص گياهان دارويي 

 

گياه خاكشير

اين گياه استفاده دارويي و غذايي دارد از جمله رفع كننده گرمازدگي و ضد اسهال است.

 

اين گياه اوايل بهار رشد مي كند و اواسط ارديبهشت ماه به گل مي نشيند و تا اواخر خرداد ماه دانه اين گياه كه موارد استفاده زيادي دارد، قابل بهره برداري است.

 

خاكشير از زمانهاي گذشته كاربرد داشته است و بهترين كاربرد آن به خاطر خاصيت ضد عفوني كننده اش    مي باشد و براي ناراحتيهاي روده مثل اسهال و يا حتي يبوست مفيد است.

 

اين گياه را بصورت خيس كرده استفاده مي كنند و در موارد جراحات و تبهاي زياد بسيار مؤثر است و همچنين بو داده ي آن اسهال هاي سخت را درمان مي كند.

 

 

29

   

© 2002, Islamic Republic of Iran Broadcasting Website.
Email: tv@irib.ir : آدرس پست الكترونيك

صفحه اصلي
کودک و نوجوان
پخش زنده
معرفي
كنداكتور بخش
مدرسه مجازي
گفتگو
اطلاعيه
دانستنيها

برنامه

نظرخواهي

2 نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم مهر 1384ساعت 8:20  توسط رضا زینلی   | 

http://sharghnewspaper.com/840615/html/scienc.htm روزنامه شرق
ميمون هاى بزرگ در خطر انقراض اند
دورنماى تيره
137907.jpg
بى بى سى: يك ارزيابى تازه حاكى است كه برخى از ميمون هاى بزرگ جثه مانند شمپانزه، گوريل و اورانگوتان، ممكن است ظرف يك نسل انسانى از ميان بروند. رشد جمعيت انسانى، قطع درختان، معدن كارى و بيمارى ممكن است ظرف مدت تنها پنج سال باعث نابودى نيمى از زيستگاه هاى اورانگوتان ها در بخش هايى از اندونزى شود. در حال حاضر در مقابل هر ۲۰ هزار نفر يك شمپانزه در كره زمين وجود دارد. اينها از جمله ارزيابى هاى «اطلس جهانى ميمون هاى بزرگ و حفاظت از آنها» است كه توسط آژانس هاى محيط زيست و تكثر زيستى سازمان ملل منتشر مى شود. اين گزارش در تلاش براى ترسيم آينده اى كه در انتظار ميمون هاى بزرگ شامل گوريل ها، شمپانزه ها و بونوبوهاى آفريقا و اورانگوتان هاى جنوب شرقى آسياست، به يك ارزيابى جامع از داده هاى جمع آورى شده از منابع متعدد دست زده است. نتيجه گيرى كلى اين گزارش اين است كه دورنماى آينده اين حيوانات روشن نيست. «ليرا مايلز» از «مركز جهانى نظارت بر حفاظت محيط زيست» در نزديكى كمبريج به بى بى سى گفت: «تمامى ميمون هاى بزرگ در فهرست موجودات در معرض خطر يا شديداً در معرض خطر جاى گرفته اند.» وى افزود: «اصطلاح شديداً در معرض خطر براى موجوداتى به كار مى رود كه شمار آنها تاكنون به شدت كاهش يافته يا ظرف سه نسل ۸۰ درصد كاهش خواهد يافت.» يكى از گونه هاى شديداً در معرض خطر، اورانگوتان سوماترايى است كه تنها ۷۳۰۰ عدد از آن در طبيعت باقى مانده است. اكثر آنها در استان «آچه» در دماغه شمالى سوماترا زندگى مى كنند كه براى چندين دهه شاهد مناقشه مسلحانه ميان دولت اندونزى و شورشيان جدايى خواه بوده است و در سونامى ماه دسامبر متحمل خسارات جانى و مالى سنگينى شد. در اواسط ماه اوت، پيمان صلحى كه ممكن است به اين مناقشه ۲۹ ساله پايان دهد امضا شد. دكتر مايلز مى گويد: «تناقض آميز اينكه با بهتر شدن اوضاع براى جمعيت انسانى آچه، اوضاع حيات وحش بدتر مى شود.» وى علت اين مسئله را تشديد فرآيند قطع درختان چه به طور رسمى و چه غيرقانونى مى داند. وى افزود: «پيش بينى ها نشان مى دهد كه ظرف مدت ۵۰ سال، ممكن است تنها ۲۵۰ اورانگوتان باقى مانده باشد كه براى بقاى يك جمعيت كافى نيست.» گونه ديگر اورانگوتان موسوم به «بورنيو» وضعيت خيلى بهترى دارد و در حدود ۴۵۰۰۰ عدد از آنها باقى مانده است هرچند داده هاى جمع آورى شده براى اين گزارش حاكى است كه شمار آنها نسبت به اواسط قرن گذشته به يك دهم رسيده است.
• كاهش سطح زيستگاه ها در آفريقا
گوريل كوهى جمهورى دموكراتيك كنگو، و گوريل ديگرى كه در مرز ميان نيجريه و كامرون زيست مى كند نيز به عنوان گونه هاى شديداً در معرض خطر فهرست بندى شده اند و شمار آنها به ترتيب ۷۰۰ و ۲۵۰ رقم زده مى شود. از سوى ديگر بروز تب ابولا تهديدى جدى براى گوريل و شمپانزه است. علت ابتلاى ميمون هاى بزرگ به ابولا روشن نيست، اما ممكن است به نابودى جنگل ارتباط داشته باشد. براساس يك نظريه، يكى از حيوانات ساكن حاشيه جنگل كه هنوز شناسايى نشده ويروس ابولا را به ميمون ها منتقل مى كند و از آنجا كه با ادامه قطع درختان بر وسعت حاشيه جنگل ها افزوده مى شود، زمينه براى انتقال ابولا به ميمون مساعدتر مى شود. تيمى متشكل از پژوهشگران متخصص كه در ماه مه تشكيل شده بود اكنون طرح خود را براى نجات ميمون هاى بزرگ غرب مناطق حاره اى آفريقا از ابولا منتشر كرده است. اما بيمارى تنها چيزى نيست كه سلامت شمپانزه ها، اقوام نزديك آنها بونوبو و گوريل ها را تهديد مى كند. شكار آنها توسط بوميان براى تهيه گوشت و نابودى زيستگاه در اثر برش جنگل ها نيز از ديگر تهديدهاى عمده است. در دهه ۱۹۹۰ نواحى جنگلى در كليه كشورهاى آفريقايى كه سكونتگاه گوريل، شمپانزه و بونوبو است، كاهش يافت.
2 نوشته شده در  یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 20:0  توسط رضا زینلی   | 

روزنامه شرقhttp://sharghnewspaper.com/840615/html/scienc.htm
عكس هاى نادر از يوزپلنگ ايرانى
137904.jpg
بى بى سى: يك گروه از فعالان حيات وحش در همكارى با جانورشناسان ايرانى موفق به تهيه عكس هاى خارق العاده اى از يوزپلنگ آسيايى توسط يك دوربين كنترل از راه دور در يك گوشه دورافتاده از منطقه تحت حفاظت دره انجير در مركز ايران شده اند. اين عكس ها يوزپلنگ مادر را با چهار توله اش كه زير سايه يك درخت آرميده اند نشان مى دهد. تهيه اين عكس ها دستاوردى نادر به حساب مى آيد چرا كه تنها تعداد اندكى از اين گربه سان بزرگ در طبيعت باقى مانده است. جمعيت يوزپلنگ آسيايى كه زيستگاه آن زمانى از درياى احمر تا هند را در بر مى گرفت، امروز به كمتر از ۶۰ عدد در كل قاره آسيا افت كرده است كه اكثر آنها در فلات مركزى ايران زيست مى كنند. دكتر «پيتر زاهلر» از انجمن حفاظت از حيات وحش (WCS) كه از سال ۲۰۰۱ براى مطالعه اين گربه سان با جانورشناسان ايرانى همكارى داشته است، مى گويد: «يوزپلنگ به عنوان يك گونه وحشى هنوز در ايران در تنگنا و تحت فشار است، بنابراين مشاهده يك خانواده ظاهراً سالم در زيستگاه طبيعى آنها به شدت دلگرم كننده است.» وى افزود: «تصاويرى از اين دست به فعالان حفاظت از حيات وحش اين اميدوارى را مى دهد كه هنوز براى نجات اين جانوران خارق العاده وقت هست.» «انجمن حفاظت از حيات وحش» با ابتكار عمل و كمك مالى يكى از برنامه هاى توسعه سازمان ملل (Global Environmet Facility) همكارى با دانشمندان ايرانى را براى مطالعه پنج ناحيه حفاظت شده كه تصور مى شد زيستگاه احتمالى يوزپلنگ است، آغاز كرد. اين گروه مجموعه اى از زيستگاه هاى احتمالى را نشان كرد اما همچنين دريافت كه طعمه اين درنده از جمله غزال و گوسفند وحشى نيز در اين نواحى نادر است. با اين حال اين عكس هاى تازه بر بازگشت تدريجى جمعيت شكار دلالت دارد. دكتر «لوك هانتر» مسئول هماهنگى «برنامه جهانى جانوران گوشتخوار» در انجمن حفاظت از حيات وحش گفت: «يوزپلنگ ساكن ايران در زيستگاهى منزوى روى لبه تيغ زيست مى كند.» وى افزود: «اين واقعيت كه اين ماده يوزپلنگ موفق به بزرگ كردن چهار توله تا سن شش ماهگى شده بسيار دلگرم كننده است. اميدواريم اين نشان دهد كه برخى از گونه هايى كه شكار يوزپلنگ محسوب مى شوند، در برخى نواحى در حال بازگشت است، هدفى كه سازمان حفاظت محيط زيست ايران برايش زحمات زيادى كشيده است.»
2 نوشته شده در  یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 19:57  توسط رضا زینلی   | 

http://cheetah.irandoe.org/asiatic/f-index.html

صفحه اصلي يوزپلنگ آسيايي

توصيف يوزپلنگ آسيايي

دست و پاهاي بلند،  بدنى باريك و كشيده، سينه فراخ و شكم بالاي او شبيه تازي است ولي بر خلاف سگ سانان سر كوچك و گرد، پوزه اي كوتاه و گوش هايي كوچك و گرد دارد. به طور كلي مي توان آن را به" سگي با كله گربه" تشبيه نمود. رنگ پشت  زردكمرنگ تا زرد متمايل به قرمز و زير بدن سفيد است. خالهايى گرد، سياه و توپر و موهايى زبر و نسبتا كوتاه دارد. در بالغين خال هاي روي دم تدريجا در نيمه انتهايي به حلقه هايي بدل مي شود كه سياه رنگ اند و آخرين حلقه پهن تر است. سر يوزپلنگ كوچك و گرد  است و چشمانش در بالاى كاسه سر قرار دارد. خط سياه شكيلي معروف به خط اشكي  از گوشه چشمان يوزپلنگ تا اطراف بينى و دهانش امتداد دارد كه احتمالا چشمان او را از آفتاب مصون مي دارد و در شكار به او كمك مي كند. جانور بالغ ناخن‌هايى كند و نيمه تورفته دارد كه برخلاف ساير گربه سانان جمع نمي شوند.( هرچند بچه ها تا 6 ماهگي قادرند ناخن ها را جمع كنند.)

اندازه: طول سر و بدن يوزپلنگ بالغ بر ۱۱۲ تا ۱۳7 سانتيمتر، طول دم ۶4 تا 86 سانتيمتر و بلندى شانه‌هايش 71 تا 84  سانتيمتر است و وزن حيوان به ۳۴ تا ۵۴ كيلوگرم مىرسد. جنس نر يوز اندكى بزرگتر از جنس ماده است.( اين اندازه ها مربوط به نمونه هاي جمعيت آسيايي است)

خصوصيات: برخوردارى از ستون فقرات انعطافپذير، كبد و قلب بزرگ، سوراخ بينى گشاد، ظرفيت بالاى ريه، بدن عضلانى و باريك، يوزپلنگ را تيزروترين شكارچى جهان ساخته است. آنها  قادرند با سرعتي معادل 110 كيلومتر در ساعت بدوند.

زيستگاه: يوزپلنگ در دشت هاي بازو تپه ماهورهاي واقع در مناطق استپي و بياباني نيمه كويرى و زيستگاههاى باز ديگرى كه طعمه در آن وجود داشته باشد  ديده مي شود. در ايران تعداد معدود يوزپلنگ آسيايى باقيمانده در مناطق  حاشيه اي كوير مركزي  يافت مي شوند 

 

عادت و رفتار : يوزپلنگ از نظم اجتماعى منحصربهفردى برخوردار است. در ايران مطالعاتى درباره يوزپلنگ صورت نگرفته است، اما مطالعات انجام شده  در آفريقا نشان مي دهد كه يوزپلنگ ماده به استثناي زمان مراقبت از توله ها به تنهايي زندگى مي كند و  يوز پلنگ نر در مراقبت از بچه ها نقشي بر عهده ندارد. توله ها به مدت هجده ماه در كنار مادرشان مي مانند و طي اين دوره كه از اهميتى بالا در در زندگى توله ها برخوردار است، چگونگى شکار و گريز از گزند شكارچيان ديگر مانند پلنگ، كفتار و گرگ را مي آموزند.   

 



در ۱۸ ماهگى توله ها از مادر جدا مي شوند. از اين پس ممکن است توله‌ها با هم‌شيران خود حتى تا ۶ ماه به سر برند. در دو سالگى هم‌شيران مادهْ بقيه را ترك مي کنند و نرهاى جوان با هم مي مانند. در واقع نرها به تنهايى يا همراه با برادران خونى خود زندگى مي كنند اما ماده ها به جز زمان بچه داري، تنها زندگي مي كنند. برخى از اين گروهها براى خود حوزه اي تعيين ميكنند تا يوزپلنگ ماده را براى جفتگيرى جلب کنند. اين حوزه ها  اغلب در جاهايى است كه در آن طعمه و آب كافي وجود داشته باشد. در فصل جفت گيري هر نر براي خود قلمروي را انتخاب مي كند، در اين فصل  نزاع هاي خشني ميان نرهاى گروه در دفاع از حدّ و مرز قلمروشان صورت مي گيرد. يوزپلنگ ها  معمولاً صبح زود يا غروب به شكار مي روند، پس از انتخاب طعمه كه معمولا حيوانات ضعيف تر مي باشند به صورت غير محسوس به آنها نزديك شده و پس از رسيدن به فاصله حدود ۱۰ تا ۳۰ متر  حمله ناگهاني خود را شروع مي كنند، پس از به زمين انداختن طعمه گلوي او را با دندان هايش فشار مي دهد  تا خفه شود. تعقيب طعمه معمولا ۲۰ ثانيه و به ندرت بيش از يك دقيقه بطول مى انجامد و در اين زمان بيش از 500 متر شكارش را دنبال نمي كند. قريب به نيمى از تعقيبها موفقآميزند.  برخي اوقات شكارچيان ديگر نظير گرگ طعمه او را از چنگش بيرون مي آورند. يوزپلنگ مانند پلنگ قادر به پنهان كردن طعمه  اش از دسترس ساير گوشتخواران نيست و به همين دليل بعد از خوردن يك وعده غذا در بيشتر اوقات باقيمانده را از دست مي دهد.

توليدمثل: بلوغ جنسى در  حدود ۲۰  ماهگى رخ مي دهد. زمان بارداري 95 روز و تعداد تولهها 1 تا 6  و معمولا ۴ تا ۵ عدد است.  توله ها در  هنگام تولد حدود ۳۰۰ گرم وزن و ۳۰ سانتيمتر طول دارند. رنگ آنها خاكسترى تيره است و موهاى بلندي بر پشتشان دارند. اين موها چند فايده دارد، از جمله استتار آنها در ميان بوته زار هاي خشك و پنهان نگاهداشتن آنها از ديدرس شكارچيان ديگر.  اين موها همچنين توله يوز را به" رودك كه حيوان مهاجمي است  شبيه مي کند، که نوعى جنبه دفاعى دارد.  بچه ها  به دليل جمع شدن ناخنها تا شش ماهگي قادرند از درخت بالا بروند.

تغذيه: يوزپلنگ در ايران عمدتاً از جبير، آهو، قوچ و ميش، كل و بز و  خرگوش وحشي تغذيه مي كند.
 

Copyright © 2002 CACP. All rights reserved

Powered by H.Haghi

[English version]

2 نوشته شده در  یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 14:19  توسط رضا زینلی   |