بى بى سى: يك ارزيابى تازه حاكى است كه برخى از ميمون هاى بزرگ جثه مانند شمپانزه، گوريل و اورانگوتان، ممكن است ظرف يك نسل انسانى از ميان بروند. رشد جمعيت انسانى، قطع درختان، معدن كارى و بيمارى ممكن است ظرف مدت تنها پنج سال باعث نابودى نيمى از زيستگاه هاى اورانگوتان ها در بخش هايى از اندونزى شود. در حال حاضر در مقابل هر ۲۰ هزار نفر يك شمپانزه در كره زمين وجود دارد. اينها از جمله ارزيابى هاى «اطلس جهانى ميمون هاى بزرگ و حفاظت از آنها» است كه توسط آژانس هاى محيط زيست و تكثر زيستى سازمان ملل منتشر مى شود. اين گزارش در تلاش براى ترسيم آينده اى كه در انتظار ميمون هاى بزرگ شامل گوريل ها، شمپانزه ها و بونوبوهاى آفريقا و اورانگوتان هاى جنوب شرقى آسياست، به يك ارزيابى جامع از داده هاى جمع آورى شده از منابع متعدد دست زده است. نتيجه گيرى كلى اين گزارش اين است كه دورنماى آينده اين حيوانات روشن نيست. «ليرا مايلز» از «مركز جهانى نظارت بر حفاظت محيط زيست» در نزديكى كمبريج به بى بى سى گفت: «تمامى ميمون هاى بزرگ در فهرست موجودات در معرض خطر يا شديداً در معرض خطر جاى گرفته اند.» وى افزود: «اصطلاح شديداً در معرض خطر براى موجوداتى به كار مى رود كه شمار آنها تاكنون به شدت كاهش يافته يا ظرف سه نسل ۸۰ درصد كاهش خواهد يافت.» يكى از گونه هاى شديداً در معرض خطر، اورانگوتان سوماترايى است كه تنها ۷۳۰۰ عدد از آن در طبيعت باقى مانده است. اكثر آنها در استان «آچه» در دماغه شمالى سوماترا زندگى مى كنند كه براى چندين دهه شاهد مناقشه مسلحانه ميان دولت اندونزى و شورشيان جدايى خواه بوده است و در سونامى ماه دسامبر متحمل خسارات جانى و مالى سنگينى شد. در اواسط ماه اوت، پيمان صلحى كه ممكن است به اين مناقشه ۲۹ ساله پايان دهد امضا شد. دكتر مايلز مى گويد: «تناقض آميز اينكه با بهتر شدن اوضاع براى جمعيت انسانى آچه، اوضاع حيات وحش بدتر مى شود.» وى علت اين مسئله را تشديد فرآيند قطع درختان چه به طور رسمى و چه غيرقانونى مى داند. وى افزود: «پيش بينى ها نشان مى دهد كه ظرف مدت ۵۰ سال، ممكن است تنها ۲۵۰ اورانگوتان باقى مانده باشد كه براى بقاى يك جمعيت كافى نيست.» گونه ديگر اورانگوتان موسوم به «بورنيو» وضعيت خيلى بهترى دارد و در حدود ۴۵۰۰۰ عدد از آنها باقى مانده است هرچند داده هاى جمع آورى شده براى اين گزارش حاكى است كه شمار آنها نسبت به اواسط قرن گذشته به يك دهم رسيده است.
• كاهش سطح زيستگاه ها در آفريقا
گوريل كوهى جمهورى دموكراتيك كنگو، و گوريل ديگرى كه در مرز ميان نيجريه و كامرون زيست مى كند نيز به عنوان گونه هاى شديداً در معرض خطر فهرست بندى شده اند و شمار آنها به ترتيب ۷۰۰ و ۲۵۰ رقم زده مى شود. از سوى ديگر بروز تب ابولا تهديدى جدى براى گوريل و شمپانزه است. علت ابتلاى ميمون هاى بزرگ به ابولا روشن نيست، اما ممكن است به نابودى جنگل ارتباط داشته باشد. براساس يك نظريه، يكى از حيوانات ساكن حاشيه جنگل كه هنوز شناسايى نشده ويروس ابولا را به ميمون ها منتقل مى كند و از آنجا كه با ادامه قطع درختان بر وسعت حاشيه جنگل ها افزوده مى شود، زمينه براى انتقال ابولا به ميمون مساعدتر مى شود. تيمى متشكل از پژوهشگران متخصص كه در ماه مه تشكيل شده بود اكنون طرح خود را براى نجات ميمون هاى بزرگ غرب مناطق حاره اى آفريقا از ابولا منتشر كرده است. اما بيمارى تنها چيزى نيست كه سلامت شمپانزه ها، اقوام نزديك آنها بونوبو و گوريل ها را تهديد مى كند. شكار آنها توسط بوميان براى تهيه گوشت و نابودى زيستگاه در اثر برش جنگل ها نيز از ديگر تهديدهاى عمده است. در دهه ۱۹۹۰ نواحى جنگلى در كليه كشورهاى آفريقايى كه سكونتگاه گوريل، شمپانزه و بونوبو است، كاهش يافت.