گياه درمانى يك نظام طبى بين‏المللى و بسيار كهن است كه از گياهان براى پيش‏گيرى و درمان بيمارى‏ها استفاده مى‏كند. حفظ و تقويت تندرستى از دیگر كاربردهاى اين نظام است.

تقريباً همه گياهانى كه به عنوان ادويه براى رنگ و طعم دادن به غذا استفاده مى‏شوند خواص درمانى دارند ولى شمار گياهان دارويى خيلى بيش‏تر از شمار گياهان مصرفى در آشپزى و در توليد محصولات آرايشى و بهداشتى است.

استفاده از گياهان براى درمان بيمارى‏ها پيشينه‏اى كهن‏تر از انسان دارد.

اين روش چگونه عمل می کند؟

امروزه بى‏ترديد مى‏دانيم كه گياهان موجوداتى زنده و پويا و فعال هستند و در همه ساعات شبانه‏روز در حال جذب، تبديل، ساختن، مصرف و پخش مواد متعدد درون اندام‏هاى خود مى‏باشند، و از خورشيد و ماه و شايد ديگر سيارات منظومه شمسى تأثير مى‏گيرند. اين واقعيت به ما مى‏گويد كه براى دسترسى به بيش‏ترين تمركز ماده‏اى گياهى، يك زمان مطلوب وجود دارد. ماده مورد نياز ما در گياه برخى اوقات بيش‏ترين تمركز را در برگ‏ها و در برخى اوقات ديگر در ريشه يا گل‏هاى گياه دارد.

يكى از اساسى‏ترين اصول طب گياهى این است که رابطه هر انسان با گياهانى كه در محيط زندگى او مى‏رويند. طب گياهى مى‏گويد گياهانى كه در محيط زندگى هر انسان مى‏رويند بيش‏ترين احتمال را براى درمان بيمارى‏هاى او دارند.

روش اجرا چگونه است؟

گياه‏درمان‏گر ممكن است براى اطمينان يكى از روش‏هاى مدرن را كه معمولاً براى كمك به تشخيص بيمارى به كار گرفته مى‏شوند چون آزمايش خون، ادرار، اشعه ايكس، يا پاتالوژى را به كار گيرد، گرچه گياه‏درمان‏گران ورزيده معمولاً از هيچ‏يك از آن‏ها استفاده نمى‏كنند زيرا در پايان شنيدن تاريخچه زندگى بيمار نوع بيمارى او را تشخيص داده‏اند.

هر شخص بيمار دارويى خاص خود دريافت مى‏كند كه مقدار و تنوع و تركيبش را گياه‏درمان‏گر با در نظر گرفتن وضعيت و نياز او تعيين كرده است. اصل مهم روش گياه‏درمان‏گر بازگرداندن تعادل طبيعى به كل بدن بيمار است نه تيمار علائم بيمارى او.

چه انتقاداتی به این روش وارد است؟

چون بسيارى از داروهاى گياهى علائم بيمارى را به سرعت رفع مى‏كنند بيماران ناآگاه اين تغيير را درمان اصلى مى‏پندارند. البته برخى بيمارى‏هاى حاد چون عفونت آپانديس را كه نياز به جراحى فورى دارد نمى‏توان با داروهاى گياهى درمان كرد، اما اطباى طب گياهى مى‏گويند كه حتى چنان پديده‏هاى بدخيم اگر زود تشخيص داده شوند با مصرف داروهاى گياهى بهبود مى‏يابند.

فلاسفه روزگار باستان باور داشتند كه طبيعت داروهاى گياهى يا معدنى مناسب هر بيمارى را خلق كرده است و اگر ما آن دارو را نمى‏يابيم نقص از طبيعت نيست. گياه درمانى بهترين نتايج را در آدم‏هايى مى‏دهد كه از نبود تعادل انرژيايى مولود زندگى شهرى بيمار شده‏اند، و اگر بيمار شيوه زندگى‏اش را به گونه‏اى اصلاح كند كه به حالتى طبيعى‏تر بازگردد آثار درمانى واقعاً خوب توليد خواهد كرد. گياه درمانى براى آدمى كه دل‏خوش يا معتاد به مصرف انواع مسكن‏ها و آنتى‏بيوتيك‏ها و آرام‏بخش‏هاى عصبى شيميايى و مصنوعى است، اضافه وزن دارد، سيگار يا مواد مخدر چون الكل يا حشيش يا ترياك يا كوكائين مصرف مى‏كند، خورد و خوابش غيرطبيعى و غيرمعقول است، فعاليت بدنى قابل توجه ندارد، و هواى آلوده شهرى بزرگ را تنفس مى‏كند معجزه نمى‏كند.

درمان‏گر طب گياهى بيش‏تر با مردمى سر و كار دارد كه از نبود تعادل بين انسان و دنياى گياهى او رنج مى‏برند. و طبيعى است كه بخش عمده توجه او متمركز بر تغذيه است.