بى بى سى: يك گروه از فعالان حيات وحش در همكارى با جانورشناسان ايرانى موفق به تهيه عكس هاى خارق العاده اى از يوزپلنگ آسيايى توسط يك دوربين كنترل از راه دور در يك گوشه دورافتاده از منطقه تحت حفاظت دره انجير در مركز ايران شده اند. اين عكس ها يوزپلنگ مادر را با چهار توله اش كه زير سايه يك درخت آرميده اند نشان مى دهد. تهيه اين عكس ها دستاوردى نادر به حساب مى آيد چرا كه تنها تعداد اندكى از اين گربه سان بزرگ در طبيعت باقى مانده است. جمعيت يوزپلنگ آسيايى كه زيستگاه آن زمانى از درياى احمر تا هند را در بر مى گرفت، امروز به كمتر از ۶۰ عدد در كل قاره آسيا افت كرده است كه اكثر آنها در فلات مركزى ايران زيست مى كنند. دكتر «پيتر زاهلر» از انجمن حفاظت از حيات وحش (WCS) كه از سال ۲۰۰۱ براى مطالعه اين گربه سان با جانورشناسان ايرانى همكارى داشته است، مى گويد: «يوزپلنگ به عنوان يك گونه وحشى هنوز در ايران در تنگنا و تحت فشار است، بنابراين مشاهده يك خانواده ظاهراً سالم در زيستگاه طبيعى آنها به شدت دلگرم كننده است.» وى افزود: «تصاويرى از اين دست به فعالان حفاظت از حيات وحش اين اميدوارى را مى دهد كه هنوز براى نجات اين جانوران خارق العاده وقت هست.» «انجمن حفاظت از حيات وحش» با ابتكار عمل و كمك مالى يكى از برنامه هاى توسعه سازمان ملل (Global Environmet Facility) همكارى با دانشمندان ايرانى را براى مطالعه پنج ناحيه حفاظت شده كه تصور مى شد زيستگاه احتمالى يوزپلنگ است، آغاز كرد. اين گروه مجموعه اى از زيستگاه هاى احتمالى را نشان كرد اما همچنين دريافت كه طعمه اين درنده از جمله غزال و گوسفند وحشى نيز در اين نواحى نادر است. با اين حال اين عكس هاى تازه بر بازگشت تدريجى جمعيت شكار دلالت دارد. دكتر «لوك هانتر» مسئول هماهنگى «برنامه جهانى جانوران گوشتخوار» در انجمن حفاظت از حيات وحش گفت: «يوزپلنگ ساكن ايران در زيستگاهى منزوى روى لبه تيغ زيست مى كند.» وى افزود: «اين واقعيت كه اين ماده يوزپلنگ موفق به بزرگ كردن چهار توله تا سن شش ماهگى شده بسيار دلگرم كننده است. اميدواريم اين نشان دهد كه برخى از گونه هايى كه شكار يوزپلنگ محسوب مى شوند، در برخى نواحى در حال بازگشت است، هدفى كه سازمان حفاظت محيط زيست ايران برايش زحمات زيادى كشيده است.»